تبلیغات
اتاق روانشناسی psychology attic - خشم و کنترل آن
درباره وبلاگ

آرشیو

طبقه بندی

آخرین پستها

پیوندها

پیوندهای روزانه

نویسندگان

آمار وبلاگ

Admin Logo
themebox

خشم و کنترل آن

همه ما در زندگی اجتماعی مون با شرایطی رو به رو می شیم که کنترل خشم و تسلط بر رفتار برای ما دشوار می شه... متاسفانه در ایران سریع جوش آوردن و عدم کنترل بر رفتار در شرایط تنش زا به یکی از مشکلات اساسی تبدیل شده ... در این مقاله از روشی صحبت می کنیم که می تونه در این زمینه به ما کمک کنه .



"فاصله از خود" (self-distancing) روشی برای کنترل خشم  

تحقیقی جدید نشان می دهد که یک فرد می تواند با استراتژی ساده ای عصبانیت خود را در برخورد با کسانی که باعث خشم او می شوند کنترل کرده و کاهش دهد .

 با اینکه قبلا نیز تاثیر این روش در فرونشاندن تنش های احساسی مورد آزمایش قرار گرفته اما این اولین باریست که نشان داده شده اعمال این روش در لحظه تنش زا (وقتی که احتمال عکس العمل های عصبی در فرد بالاست ) نیز کارساز می باشد .

هنگامی که کسی باعث عصبانیت شما می شود ، سعی کنید به این موقعیتی که در آن هستید، از دور نگاه کنید به عبارت دیگر خود را یک بیننده فرض کنید نه کسی که درگیر این موقعیت استرس زاست. سپس از نمای دور به احساسات خود نگاه کرده و سعی کنید حس خود را در آن لحظه دریابید.

رمز این است که خود را در خشم خود غرق نسازید و بجای آن تلاش کنید از دور نظاره گر خود باشید. باید از نگاه شخص سوم به خود بنگرید.   

بوشمن ، پروفسور ارتباط و روان شناسی در دانشگاه اوهایو بیان می دارد که بدترین کار در موقعیت های تشدید کننده خشم دقیقا همان کاری است که مردم معمولا انجام می دهند : سعی در تمرکز روی احساسات جریحه دار شده و خشم خود برای فهمیدن آن ها . اگر بیش از حد روی عصبانیت و احساس خود تمرکز کنید ،نتیجه معکوس خواهید گرفت وتنها خشم خود را برافروخته تر خواهید کرد و این باعث می شود افکار و احساسات خشونت آمیز در ذهن شما باقی بماند و احتمال رفتار خشونت آمیز از طرف شما افزایش یابد .

میچکوسکی و بوشمن با همکاری کراس از دانشگاه میشیگان مطالعه ای را ترتیب دادند :

دو آزمایش مرتبط در این مطالعه شرکت داشتند. اولی شامل 94 دانشجو بود که به آن ها گفته شده بود در یک تحقیق پیرامون اثرات موسیقی بر روی حل مسئله، خلاقیت و هیجانات شرکت کرده اند. دانش جویان همزمان با گوش دادن به قطعه تندی از موسیقی کلاسیک باید 14 مسئله دشوار آناگرام (منظم کردن حروف به هم ریخته وایجاد کلمه مورد نظر) را حل می کردند . آن ها فقط هفت ثانیه زمان برای حل سوال ، ضبط جواب خود و مخابره آن به آزمایش گر توسط شبکه داخلی داشتند .

اما برنامه مطالعه این بود که دانشجویان را تحریک به خشم کنند. برای این کار آزمایش گر به دفعات متوالی شرکت کننده را متوقف کرده و درخواست می کرد که جواب را با صدای بلندتری مخابره کنند و در آخر می گفت : "ببین ، دفعه سومه که تذکر می دهم . نمی تونی از دستورالعمل پیروی کنی ؟ بلندتر بگو!"

بعد از این قسمت آزمایش به شرکت کنندگان گفته شد که قرار است اثر موسیقی بر خلاقیت و هیجان مورد بررسی قرار گیرد. از آن ها خواسته شد که به فعالیت قبلی برگردند و واقعه قبل را با ذهن خود مجسم کنند . آن ها به سه دسته تقسیم شده بودند و قرار بود هر دسته به روشی متفاوت صحنه را بازسازی کند .

از یک گروه خواسته شد از نمای درون خود استفاده کنند .(موقعیت را به طور آشکار با چشمان خود ببینند بطوریکه گویی دوباره برایشان اتفاق می افتد) و سپس احساسات خود را پیرامون رویداد تحلیل کنند .  گروه دیگر باید از روش فاصله از خود استفاده می کردند . (از شرایط به قدری فاصله بگیرند که بتوانند به رویداد از دور نگاه کنند گویی که در فاصله ای آن ها در حال روی دادن است) و باز هم احساسات خود را تحلیل کنند.  سومین گروه ملزم به استفاده از روشی خاص برای یاداوری یا تحلیل احساسات نبودند . هر گروه باید موقعیت راعرض 45 ثانیه در ذهن خود بازسازی می کرد. محققان سپس شرکت کنندگان را از نظر افکار و احساسات خشمگینانه و عصبی مورد بررسی قرار دادند .

نتایج نشان داد که دانشجویانی که از روش فاصله از خود استفاده کرده بودند از دو گروه دیگر ، افکار و احساسات عصبی کمتری نشان داده و کمتر احساس عصبانیت می کردند.

تا اینجا مشخص شد که "فاصله از خود" به افراد کمک می کند تا احساس خشم خود را تنظیم و کنترل نمایند و همچنین افکار خردکننده را در خود کاهش دهند.

در بررسی دوم پژوهش گران گامی جلوتر نهادند و نشان دادند که این روش در واقع می تواند فرد را در همان لحظه ای که مورد اذیت وتحریک قرار می گیرد نیز، آرام کند.

در این تحقیق نیز مشابه قبلی ، به 95 دانشجو گفته شد ، مسائل اناگرام را حل کنند . تنها با این تفاوت که قرار شد هر کدام با یک دانشجو هم گروه باشند (که در واقع این دانشجویان از محققان بودند). فرد به اصطلاح هم گروه مسئول گفتن حرف های آزار دهنده و سرزنش آمیز در مورد رعایت دستورالعمل بود.

در این آزمایش نیز مشابه قبلی از آنها خواسته شد در سه گروه و به روش های اشاره شده ، صحنه و موقعیت را بازسازی کنند.  سپس به شرکت کنندگان گفته شد که قرار است ، دو به دو با همان هم گروهی که آن ها را عصبی کرده بود ، مسابقه دهند و برنده می تواند با ایجاد یک صدای بلند توسط هدفون به بازنده  ضربه بزند . و این برنده است که شدت و مدت ضربه صوتی را تعیین می کند.

یافته ها نشان می دهد ؛ آن دسته از شرکت کنندگان که از آن ها خواسته شده بود با روش فاصله از خود به عصبانیت شان نسبت به هم گروهی خود فکر کنند ، عکس العملی کم تنش تر از خود نشان دادند ، به عبارت دیگر ضربه صوتی که بر هم گروهی خود اعمال کردند کوتاه تر و ضعیف تر از دو گروه دیگر بود.

 از آنجایی که شرکت کنندگان بلافاصله بعد از تحریک به خشم مورد آزمایش قرار گرفته بودند و اثر استفاده از روش فاصله از خود نیز در آنها مشخص شد ، می توان نتیجه گرفت این استراتژی در لحظه تنش هنگامی که خشم همچنان تازه است نیز کارکردی موثر دارد.

مسئله قابل توجه دیگر این است که گروهی که از روش فاصله از خود استفاده کرده بودند نسبت به گروه شاهد(گروه سوم که روش خاصی از آن ها خواسته نشده بود) نیز عملکرد کم تنش تری داشتند. این نشان می دهد که اغلب موارد مردم به طور طبیعی از نگاه درون خودی(غوطه در احساسات آنی خود برای فهم آن) در برخورد با تنش ها استفاده می کنند، اغلب افراد بر این باورند که غوطه خوردن در خشم خود اثر مهسل و روان پاک کننده ای دارد . اما این طور نیست ، بلکه بلعکس باعث افروخته تر شدن خشم و افزایش رفتارهای عصبی می شود.

گاها روش دیگری نیز برای دور کردن خشم پیشنهاد می شود ، اینکه حواس خود را پرت کرده و به چیز آرامش بخشی بیندیشید . این روش ممکن است اثری کوتاه مدت داشته باشد اما عصبانیت به محض تمرکز حواس و در نبود عامل حواس پرتی دوباره خود را نشان خواهد داد . در این بین تکنیک "فاصله از خود" ابزار قدرتمندی است که می توان با آن خشم را کنترل کرده و از رفتارهای عصبی ناشی از آن پیش گیری کرد .

منبع :

 ScienceDaily

 August 5, 2012,

 http://www.sciencedaily.com­ /releases/2012/07/120702153216.htm

کپی برداری با ذکر منبع لطفا!    



نوشته شده توسط :فرزانه لعل خاکپور
دوشنبه 16 مرداد 1391-10:07 ب.ظ
نظر بدید() 

محمدرضا
چهارشنبه 18 مرداد 1391 06:48 ب.ظ
عالی بود
متشکرم
پاسخ فرزانه لعل خاکپور : ممنون دوست عزیز
مجید خادم
دوشنبه 16 مرداد 1391 10:24 ب.ظ
سلام دوست خوبم

خوشحالم که یه بار دیگه فرصت پیدا کردم که به وبلاگ قشنگ و پُر محتوات سر بزنم ...

کوتاه بگم ...

" روزگار ما: حکایت دغدغه های یک مدیر " با یه مطلب مفصلِ اجتماعی بروز شد ...
امیدوارم حوصلئو وقت لازمُ واسه خوندنش داشته باشی !... فکر نمیکنم خوندنش... وقت تلف کردن باشه !

منتظرم !
هم برای دریافت نظرت و هم شرکتت در نظرسنجی وبلاگ ...

بهروز و بهکام باشی .
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر
نظرات پس از تایید نشان داده خواهند شد.